Cywilizacja miłości


		\| \| \| Polski	Strona główna \| Kontakt

Chcę Wstąpić

Dla Członków

Dla Funkcjonariuszy

Wersja dla drukarki

5/15/2009

7. miejsce
na liscie bestsellerów
„New York Times'a”!

/cmf/images/news/cywilizacja_milosci_caa.jpg

W „Cywilizacji milosci: Co kazdy katolik moze zrobic, by zmienic swiat” Carl Anderson, Najwyzszy Rycerz Zakonu Rycerzy Kolumba, bada fascynujace i zmieniajace bieg historii idee papieza Jana Pawla II. Anderson popularyzuje wizje Jana Pawla II - a takze Jego nastepcy, Benedykta XVI - w nadziei, ze pobudzi chrzescijan do pracy na rzecz tworzenia cywilizacji milosci. W takiej cywilizacji kazda osoba jest dzieckiem Boga. My wszyscy, z samej swej natury, jestesmy wartosciowi. Obecnie walka przebiega miedzy kultura smierci (w której ludzi ocenia sie przez ich wartosc spoleczna i ekonomiczna), a kultura zycia.

Anderson odsuwa na bok róznice religijne, aby przeslanie nadziei mozliwie rozprzestrzenic i zaniesc je wszystkim znuzonym nieustanna wrzawa wspólczesnego spoleczenstwa. Jakkolwiek swe wezwanie do postawy i aktywnej wiary kieruje on przede wszystkim do chrzescijan, to jednak pokazuje równoczesnie, ze nie trzeba byc chrzescijaninem, aby uczestniczyc w ruchu na rzecz cywilizacji milosci. Opowiadajac sie za kultura zycia i stajac po stronie tych, którzy zostali odsunieci na najdalszy margines i uznani za „bezuzytecznych” lub „ciezar” dla wspólczesnego spoleczenstwa, Anderson dowodzi, ze chrzescijanie moga zmienic ton i kierunek naszej kultury. Wykazuje, ze bez wzgledu na to, co nas rózni, mozemy zjednoczyc sie w uznaniu, ze milosc i otoczenie opieka innych ludzi maja znaczenie podstawowe. Posród zderzenia cywilizacji Anderson przynosi oredzie wlaczenia do wspólnoty, pewne przeslanie nadziei. Daje tez mape drogowa, która pomaga chrzescijanom w zrozumieniu ich roli w swiecie.

Fragmenty ksiazki Cywilizacja Milosci:

Rodzina jest pierwsza i najwieksza zapora przeciwko podmywaniu kultury wspólczesnej przez martwote i materializm. Jest tak przede wszystkim dlatego, ze rodzina jest sceneria, w której pojawia sie na swiecie nowe zycie, i w której otrzymuje ono opieke dopóty, dopóki nie bedzie w stanie przezyc samodzielnie. Co nie mniej wazne, rodzina jest narzedziem przekazywania wschodzacemu pokoleniu wartosci, które beda to pokolenie ksztaltowac i wprowadzac w przyszlosc. Jesli prawdy o egzystencji i przeznaczeniu czlowieka maja byc przekazywane naszym dzieciom, bedzie to przebiegac w pierwszym rzedzie w tym ogniwie. Dlatego nie ma przesady w stwierdzeniu, ze ostateczny los gatunku ludzkiego zalezy od rodziny. A ostateczny los rodziny zalezy od integralnosci pozycia malzenskiego meza i zony.

- Carl Anderson, Cywilizacja milosci, Kraków 2009, s. 112

Rozwijajac te starozytna idee chrzescijanskiej rodziny jako kosciola domowego, Jan Pawel II czesto zauwazal, ze w rodzinie chrzescijanskiej widzi podstawowe miejsce spotkania miedzy Kosciolem a kultura. W konsekwencji, zachecal do glebokiej pastoralnej refleksji na temat roli rodziny chrzescijanskiej – refleksji, która jest zaledwie w stadium poczatkowym. Jasna formule wyzwania dla teologów i duszpasterzy przynosi nastepujace stwierdzenie Jana Pawla II:

Sama rodzina jest wielka tajemnica Boga. Jako „kosciól domowy” jest ona oblubienica Chrystusa. Kosciól powszechny, a w nim kazdy kosciól partykularny, jako oblubienica Chrystusa przejawia sie w sposób najbardziej bezposredni w „kosciele domowym” i jego doswiadczeniu milosci: milosci malzenskiej, milosci ojcowskiej i macierzynskiej, milosci braterskiej, milosci wspólnoty osób i pokolen.

Jan Pawel II podkreslil, ze „w przyszlosci ewangelizacja bedzie zalezala w glównej mierze od Kosciola domowego”. W jaki sposób? Prawdopodobnie niewiele rodzin bedzie odgrywac aktywna role w ewangelizacji jako takiej. I choc rodzina jest srodkiem przekazywania wiary chrzescijanskiej kolejnym pokoleniom, nawet ten fakt nie wyczerpuje znaczenia tezy Jana Pawla II. Papiez chce raczej powiedziec, ze rodzina jest – i bedzie – glównym swiadkiem czynnej mocy milosci Boga w swiecie. „(...) istota i zadania rodziny sa ostatecznie okreslane przez milosc. Rodzina dlatego otrzymuje misje strzezenia, objawiania i przekazywania milosci, bedacej zywym odbiciem i rzeczywistym udzielaniem sie milosci Bozej ludzkosci oraz milosci Chrystusa Pana Kosciolowi, Jego oblubienicy”.

- Carl Anderson, Cywilizacja milosci, Kraków 2009, s. 113-114