Text Size:
  • A
  • A
  • A

Historia Columbii

Listopad 1893

Columbiad, założony w 1893 roku jako nieoficjalny organ komunikacji Rycerzy Kolumba, przyjął za swoją misję zadanie rozszerzenia przekazu wiadomości do członków, wykraczając poza wiadomości dotyczące rad lokalnych oraz powołując się na jego inauguracyjne wydanie „zaproszenia innych do chwalebnego przywileju wzięcia udziału w działalności tego szlachetnego Zakonu”. Nawet jako nieoficjalna publikacja w swojej początkowej formie, „Columbiad” często publikował nowości związane z Zakonem, sprawozdania finansowe organizacji oraz okólniki i i informacje na temat powstawania nowych rad. Thomas H. Cummings był pierwszym redaktorem „Columbiad”, wydawanej dla prawie 7000 członków, którym dostarczano magazyn w 1893 roku. Powszechnie znany w rejonie Bostonu jako katolicki wykładowca, Cummings wydawał „Columbiad” wraz z Christopherem I. Fitzgeraldem z biura w centrum Bostonu aż do 1898 roku.


Paźdernik 1921

W tym czasie kierownictwo redakcyjne przeszło z rąk Thomas H. Cummingsa na Daniel P. Toomey. Wydawca wielu miesięczników, w tym jednego z największych bostońskich katolickich miesięczników, Toomey współpracował z Biurem Rady Najwyższej w 1903 roku nad utworzeniem „Columbiad” jako oficjalnej publikacji Rycerzy Kolumba. W 1908 roku drukarską produkcję magazynu przeniesiono z Bostonu do Hoboken, w stanie New Jersey i w tym samym czasie Zakon rozpoczął wysyłanie magazynu do każdego członka w przeciwieństwie do wcześniejszej metody dystrybucji na zasadzie prenumeraty.

Członkostwo w dalszym ciągu wzrastało i rozprzestrzeniało się geograficznie. Obieg „Columbiad” wzrósł z 6 775 do 214 000 pomiędzy 1893 i 1908 rokiem.


Czerwiec 1942

Wspólnik Toomeya, James H. Gilmartin, przejął stery „Columbiad” w 1916 roku. Gilmartin kierował magazynem przez ostatnie lata I Wojny Światowej i skutecznie przekazywał informację na temat wielu specjalnych programów Zakonu oraz wydarzeń związanych z powojenną rzeczywistością ogólnej rzeszy czytelników tej publikacji. Specjalne programy Rycerzy Kolumba dotyczące okresu wojennego ukazywały działalność Zakonu wielu mężczyznom katolickim, a co za tym szło zwiększyło obieg magazynu „Columbiad” z ponad 433 000 do prawie 700 000 w przeciągu okresu pięciu lat po zakończeniu wojny w 1918 roku.

Po zakończeniu wojny Rada Dyrektorów Rycerzy Kolumba ponownie zaczęła się interesować publikacją, zauważając jak jej serwisy informacyjne zaczynają być powielane przez rady lokalne i zadecydowała, że „Columbiad” powinna być ponownie odrodzona jako ogólna publikacja nadzorowana przez Radę Najwyższą. Zmieniono nazwę magazynu na „Columbię” w sierpniu 1921 roku, a jej nowo mianowany redaktor - John B. Kennedy, rozpoczął pracę w nowo utworzonej redakcji w Nowym Jorku, podczas gdy dyrektor naczelny Matthew T. Birmingham rozpoczął pracę w Siedzibie Głównej Rady Najwyższej w New Haven, w stanie Connecticut. Do 1923 roku obie siedziby – redakcyjna i kierownicza przeniosły się na stałe do New Haven.


Styczeń 1961

Zupełnie nowy magazyn zaczął ukazywać sie w nowym stylu. Zaczęto używać nowego papieru do jego publikacji. Magazyn zaczął ukazywać się w nowej szacie graficznej i co było najbardziej ewidentne zmieniła się polityka redakcyjna. Chcąc przestać być wyłącznie serwisem informacyjnym Zakonu, „Columbia” starała się o szersze grono czytelników wśród członków oraz osób nie będących członkami, wśród katolików i osób nie będących katolikami, wśród mężczyzn, kobiet i dzieci. „Columbia” zaczęła publikować wydania zawierające okładki podobne do sobotniego wydania „The Saturday Evening Post”, umieszczając również krótkie opowiadania, przepisy kulinarne i inne nowości.

W 1924 roku, redakcyjna obsada Kennediego powiększyła się o Mylesa Connolly, znanego pisarza katolickiego i scenarzysty, który napisał powieść „Mr. Blue” i który pracował nad produkcją filmu „Pan Smith Jedzie do Waszyngtonu” (ang. „Mr. Smith Goes to Washington”). Następcą Connollego został jego asystent - John B. Donahue w sierpniu 1928 roku. Natomiast kiedy dyrektor naczelny Birmingham zmarł w 1953 roku, William H. Porter zajął jego pozycję rok później.


Styczeń 2002

„Columbia” przeszła następną transformację w 1955 roku kiedy to Donahue i Porter zmienili format magazynu z większego na mniejszy - typowo informacyjny. Główną przyczyną zmiany formatu magazynu było ukończenie budowy drukarni Zakonu umieszczonej nieopodal siedziby głównej w New Haven. Nowa drukarnia wyposażona została w biura dla personelu oraz dwie nowe maszyny drukarskie. Ceremonia poświęcenia drukarni odbyła się 29 stycznia 1955 roku, w dniu św. Franciszka Salezego, świętego patrona prasy katolickiej.


Kwiecień 2006

W tym momencie obieg „Columbii” wynosił już ponad 900 000 egzemplarzy, najwięcej spośród obiegu jakiegokolwiek magazynu katolickiego. Donahue przeszedł na emeryturę w 1965 roku a jego miejsce zajął Elmer Von Feldt, który zamieścił w styczniu 1966 roku wzmiankę redakcyjną pisząc, że „niespotykana pasja Donahue i dar pobudzania innych do doskonałości” oraz „przewidywalność [która] pozwoliła mu zamieszczać artykuły na temat istotnych kwestii długo przed zainteresowaniem się nimi ogółem opinii publicznej”. W 1988 roku Richard McMunn zastąpił Von Feldta. Następnie Timothy S. Hickey zastąpił McMunna w 1999 roku. Alton J. Pelowski piastuje obecnie funkcję redaktora naczelnego magazynu „Columbia”.

Od 1995 roku obieg magazynu drastycznie się zwiększył do obecnego poziomu ponad 1,7 miliona kopii. Podczas gdy Zakon rozszerzył swoją działalność na obszar Kanady i Ameryki Centralnej, „Columbia” zaczęła ukazywać się w wersjach zarówno francuskiej jak i hiszpańskiej, aby zaspokoić potrzeby członków Rycerzy Kolumba nie posługujących się językiem angielskim. Obecnie magazyn przygotowuje się do publikacji skróconej wersji wydania w języku polskim dla Rycerzy Kolumba w Polsce.